Μετά από αρκετά χρόνια δοκιμών της τύχης του ως περιπλανώμενος τεχνίτης στην Κεντρική Ευρώπη, ο Wilhelm Jordan επέστρεψε στην Κοπεγχάγη και ίδρυσε το δικό του κατάστημα κατασκευής χτενών. Ωστόσο, δεν του απέφερε αρκετά χρήματα για να ζήσει, με αποτέλεσμα το 1837 να το κλείσει και να ταξιδέψει μαζί με δύο συναδέλφους του κατασκευαστές χτενών στο Christiania — όπως ονομαζόταν τότε το Όσλο, πρωτεύουσα της Νορβηγίας — για να αναζητήσουν την τύχη τους εκεί. Οι τρεις τους ίδρυσαν μια μικρή επιχείρηση κατασκευής χτενών στο κέντρο της πόλης στις 5 Αυγούστου 1837, η οποία σήμερα έχει εξελιχθεί σε ένα από τα κορυφαία εργοστάσια βουρτσών στην Ευρώπη.

Την ίδια περίοδο, ο Wilhelm Jordan υπέβαλε αίτηση για νορβηγική υπηκοότητα, η οποία εγκρίθηκε στις 19 Ιανουαρίου 1838. Μετά την ολοκλήρωση του όρκου, του απονεμήθηκε η υπηκοότητα και ο τίτλος του μάστορα κατασκευαστή χτενών στο Christiania. Οι τελικές τυπικές διαδικασίες περιλάμβαναν την προσκόμιση ενός εγγράφου στο αστυνομικό τμήμα εντός οκτώ ημερών και την καταβολή του σχετικού τέλους στον δικαστικό λειτουργό.

Λίγα χρόνια αργότερα, ο Wilhelm είχε πλέον καθιερωθεί και ευημερούσε χάρη στην ισχυρή τοπική οικονομία. Η αισιοδοξία του ήταν τέτοια, που αποφάσισε να προχωρήσει στην πρώτη σημαντική του επένδυση, αγοράζοντας ένα ακίνητο στη διεύθυνση Skippergaten 44. Η στρατηγική αυτή τοποθεσία στην πρωτεύουσα προσέφερε το ιδανικό περιβάλλον για την περαιτέρω ανάπτυξη της επιχείρησής του.

Το 1845, ο Wilhelm Jordan, αντιλαμβανόμενος μια επιχειρηματική ευκαιρία, άρχισε να ενδιαφέρεται για την κατασκευή βουρτσών, καθώς εκείνη την εποχή στο Christiania δεν υπήρχε τοπικός κατασκευαστής βουρτσών. Παρότι δεν είχε προηγούμενη εμπειρία στην τέχνη αυτή, ταξίδεψε ξανά στο Αμβούργο και, μέσα στο δραστήριο περιβάλλον κατασκευής βουρτσών της πόλης, δημιούργησε επαφές και φιλίες με τεχνίτες που, μαζί με τις οικογένειές τους, τον ακολούθησαν πίσω στο Christiania. Με τη νέα του εστίαση στην κατασκευή βουρτσών, η επιχείρηση του Wilhelm Jordan συνέχισε να αναπτύσσεται και να ευημερεί.

Το 1858, το Christiania επλήγη από μεγάλη πυρκαγιά, η οποία στις 14 Απριλίου κατέστρεψε μεγάλο αριθμό κατοικιών και περιεχομένων σε πολλές από τις καλύτερες περιοχές της πόλης. Ως αποτέλεσμα, μεγάλα τμήματα της πόλης έπρεπε να ανακατασκευαστούν και να ανακαινιστούν, δημιουργώντας σημαντική ζήτηση για εξωτικά ξύλα από τους τοπικούς επιπλοποιούς. Και πάλι, δεν υπήρχε επιχείρηση στην πόλη ικανή να καλύψει αυτή τη ζήτηση, και έτσι ο Wilhelm Jordan επέστρεψε στο Αμβούργο, όπου αγόρασε τρεις παρτίδες υψηλής ποιότητας ξυλείας, κυρίως το ιδιαίτερα περιζήτητο μαόνι. Αυτό αποτέλεσε την αρχή ενός ακόμη σημαντικού νέου τομέα δραστηριότητας, αυτή τη φορά στο εμπόριο ξυλείας και την παραγωγή λεπτών καπλαμάδων.

Ο Wilhelm Jordan πέθανε στις 19 Μαρτίου 1879, σε ηλικία 70 ετών, αφήνοντας πίσω του τόσο μια ακμάζουσα επιχειρηματική αυτοκρατορία όσο και διαδόχους ικανούς να διατηρήσουν και να εξελίξουν ό,τι είχε δημιουργήσει. Πέθανε ως εύπορος άνθρωπος και σεβαστός πολίτης της πόλης Christiania. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του, Fredrik William Jordan, γεννημένος στις 4 Σεπτεμβρίου 1841, που ανέπτυξε περαιτέρω τις επιχειρήσεις κατασκευής χτενών και βουρτσών. Την εποχή εκείνη, η εισαγωγή της ατμομηχανής έφερνε πριονοκορδέλες και τόρνους ως μέσα αποδοτικής βιομηχανικής παραγωγής, ωστόσο η κατασκευή βουρτσών εξακολουθούσε να βασίζεται σε εξειδικευμένους τεχνίτες που εργάζονταν στο χέρι για την παραγωγή ολόκληρης της γκάμας προϊόντων — από τις πιο εκλεπτυσμένες πολυτελείς βούρτσες έως απλές σκούπες και βούρτσες καθαρισμού.

Στη δεκαετία του 1870, οι δρόμοι των πόλεων σε όλη την Ευρώπη εξακολουθούσαν να καθαρίζονται με σκούπες από σημύδα. Ωστόσο, εκείνη την περίοδο οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν οι πρώτες που εισήγαγαν σκούπες από ίνες πιασάβα, οι οποίες χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα, και η καινοτομία αυτή σύντομα έφτασε στην Ευρώπη και τη Νορβηγία. Ήταν ο Fredrik W. Jordan που πρώτος αναγνώρισε αυτή την ευκαιρία και, χάρη στις επαφές του στη Δανία, ήρθε σε επαφή με τον ειδικό Carl Jeppesen, ο οποίος μετακόμισε στο Christiania με την οικογένειά του και ξεκίνησε την παραγωγή πιασάβα. Πέρα από τα επιχειρηματικά του ενδιαφέροντα, ο ταλαντούχος Δανός είχε και έντονη κοινωνική δράση, διαδραματίζοντας κεντρικό ρόλο στην ανάπτυξη του Νορβηγικού Εργατικού Κόμματος, του οποίου διετέλεσε πρόεδρος την περίοδο 1894–1897. Ο Carl Jeppesen ήταν επίσης εξέχων τοπικός πολιτικός και υπηρέτησε στο δημοτικό συμβούλιο από το 1898 έως το 1925. Από το 1917 έως το 1919 ήταν και ο πρώτος δήμαρχος της πρωτεύουσας από το Εργατικό Κόμμα. Ήταν μια πολύπλευρη και χαρισματική προσωπικότητα που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία τόσο του Christiania όσο και της Νορβηγίας. Πέθανε τον Ιανουάριο του 1930 και μια οδός στο Sandaker του Όσλο φέρει το όνομά του.