Na enkele jaren als rondreizende gezel zijn geluk te hebben beproefd in Centraal-Europa, keerde Wilhelm Jordan terug naar Kopenhagen en opende hij zijn eigen kammenmakerij. Het bedrijf leverde echter niet genoeg inkomsten op om van te leven. Daarom sloot hij in 1837 zijn zaak en vertrok samen met twee collega-kammenmakers naar Christiania, zoals de Noorse hoofdstad Oslo destijds heette, om daar hun geluk te beproeven.

Op 5 augustus 1837 richtten de drie een bescheiden kammenmakersbedrijf op in het centrum van de stad. Wat toen begon als een kleine onderneming, groeide uiteindelijk uit tot een van de toonaangevende borstelproducenten van Europa.

Tegelijkertijd vroeg Wilhelm Jordan het Noorse staatsburgerschap aan, dat hem op 19 januari 1838 werd verleend. Na het afleggen van de vereiste eed kreeg hij zowel het staatsburgerschap als de officiële status van meester-kammenmaker in Christiania. De laatste formaliteiten bestonden uit het tonen van een burgerbrief op het politiebureau binnen acht dagen en het betalen van de verschuldigde leges aan de magistraat.

In de jaren daarna bouwde Wilhelm een succesvolle onderneming op, mede dankzij de sterke lokale economie. Zijn vertrouwen in de toekomst was zo groot dat hij zijn eerste belangrijke investering deed: de aankoop van een pand aan Skippergaten 44. Deze strategische locatie in de hoofdstad bood de ideale basis om zijn bedrijf verder uit te bouwen.

In 1845 zag Wilhelm Jordan een nieuwe zakelijke kans. Christiania had op dat moment geen eigen borstelmaker en hij besloot zich in dit vakgebied te verdiepen. Hoewel hij geen ervaring had met het maken van borstels, reisde hij opnieuw naar Hamburg. Daar bouwde hij contacten op binnen de bloeiende borstelindustrie. Verschillende vakmensen en hun gezinnen verhuisden vervolgens met hem mee naar Christiania. Dankzij deze nieuwe focus op borstelproductie bleef het bedrijf van Wilhelm Jordan groeien en bloeien.

In 1858 werd Christiania getroffen door een grote stadsbrand. Op 14 april gingen talloze huizen en hun inboedels in vlammen op, waaronder panden op enkele van de belangrijkste locaties van de stad. Grote delen van Christiania moesten worden herbouwd en gerenoveerd, waardoor de vraag naar exotische houtsoorten sterk toenam.

Ook voor deze behoefte bestond nog geen lokale leverancier. Wilhelm Jordan zag opnieuw een kans en reisde naar Hamburg, waar hij drie partijen hoogwaardig hout inkocht, voornamelijk het zeer gewilde mahoniehout. Daarmee legde hij de basis voor een nieuwe bedrijfstak: de handel in exotisch hout en de productie van hoogwaardige houtfineersoorten.

Wilhelm Jordan overleed op 19 maart 1879 op 70-jarige leeftijd. Hij liet een bloeiend zakenimperium achter, evenals opvolgers die in staat waren zijn werk voort te zetten en verder uit te bouwen. Hij stierf als een welgesteld man en een gerespecteerd burger van Christiania.

Zijn oudste zoon, Fredrik William Jordan, geboren op 4 september 1841, zette de ontwikkeling van het kammen- en borstelbedrijf voort. Hoewel de introductie van de stoommachine in die periode zorgde voor efficiëntere industriële productie met zaagmachines en draaibanken, was het vervaardigen van borstels nog altijd grotendeels handwerk. Vaklieden maakten alles met de hand, van luxe borstels tot eenvoudige bezems en schrobborstels.

In de jaren 1870 werden de straten van Europese steden nog voornamelijk geveegd met berkenbezems. Rond diezelfde periode introduceerden de Verenigde Staten als eerste bezems gemaakt van piassavavezels, een materiaal dat vandaag de dag nog steeds wordt gebruikt. Deze innovatie vond al snel haar weg naar Europa en Noorwegen.

Fredrik W. Jordan zag als een van de eersten de mogelijkheden van deze ontwikkeling. Dankzij zijn contacten in Denemarken kwam hij in contact met specialist Carl Jeppesen. Jeppesen verhuisde met zijn gezin naar Christiania en startte daar de productie van piassavaborstels.

Naast zijn zakelijke activiteiten speelde Carl Jeppesen ook een belangrijke maatschappelijke rol. Hij was nauw betrokken bij de ontwikkeling van de Noorse Arbeiderspartij en was tussen 1894 en 1897 partijvoorzitter. Daarnaast was hij een invloedrijk lokaal politicus en maakte hij van 1898 tot 1925 deel uit van de gemeenteraad. Van 1917 tot 1919 was hij bovendien de eerste sociaaldemocratische burgemeester van de hoofdstad.

Carl Jeppesen was een kleurrijke en veelzijdige persoonlijkheid die een blijvende indruk heeft achtergelaten op de geschiedenis van zowel Christiania als Noorwegen. Hij overleed in januari 1930. Ter ere van zijn bijdrage is in de wijk Sandaker in Oslo een straat naar hem vernoemd.